| اين
آسياب از آثار تاريخي مربوط به دوره علينقي خان (پسر محمدتقي
خان) در قرن دوازدهم هجري مي باشد و يكي از بزرگترين آسيابهاي
ايران به شمار مي آيد كه به خاطر اعتبار تاريخي و ويژگي
مهندسي بناي آن، از سوي ميراث فرهنگي استان يزد مرمت و
به طرز زيبايي براي بازديد عموم مردم مهيا گشته است. |
| سنگ
اين آسياب با آب قنات همت آباد مي چرخيده است و در عصر
آباداني يگانه آسياب منطقه ميبد تا اشكذر بوده است كه
ساعتي سي و پنج من شاه (210 كيلوگرم) آرد از زير سنگهاي
پرقدرت آن به دست مي آورده اند. |
| دالان
شيبدار راه ورود به صحن اصلي آسياب 56 متر طول و 1/4 متر
عرض دارد. |
| صحن
اصلي آسيباب به شكل مثمن (هشت گوش) است كه چهار ضلعش هر
كدام 8/4 و چهار ضلع ديگرش هر كدام 75/2 متر است و هر
يك از اضلاع كوچك غرفه اي به عمق يك متر است. |
| در
دو ضلع شرقي و غربي دو اطاق با جلو خاني تعبيه شده است
و غرفه جنوبي صحن محل دستگاه آسياب يعني دول و آخوره است. |
| سقف
صحن آسياب گنبدي شكل است بدين معني كه بر بالاي غرفه ها
گنبدي زده شده است و از كمره گنبدي شكل كثير الاضلاع هشت
ضلعي به خود گرفته و به صورت گنبد تازه اي كه در آن هست
درگاه براي نور و هوا قرار داده اند ساخته شده است. بالاخره
گنبد با كاسه اي كه كثير الاضلاع سي و دو ضلع است خاتمه
مي يابد. |
| مصالح آسياب
تماماً از آجر است و تركيب سقف و مقرنس كاري صحن اصلي
آن با نقوش هندسي كه در آن ايجاد كرده اند از ابتكارهاي
جالب توجه معماري ايراني است. |
| اين آسياب در
شهر اشكذر و در فاصله تقريبي 15 كيلومتري شمال يزد واقع
است. |