| |
| اين
پل قديمي يادگاري از ده قرن مي باشد و مصالح به كار رفته
در آن ابتدا سنگ و ساروج بوده است و هدف از احداث آن انتقال
آب قنات از يك سوي رودخانه كال (دو كالي) به سوي ديگر
آن مي باشد. زيرا مظهر قنات خرانق در يك ساحل رودخانه
و مزارع و باغات در ساحل ديگر قرار دارد. |
| بر
اثر نفوذ آب جوي از سطح فوقاني پل، كم كم سقف پل فرو ريخته
و به جاي آن سيفوني از جنس سنگ و ساروج ساختند و در بستر
مسيل هم از سفالهاي پخته به صورت لوله گذاري براي عبور
آب استفاده كردند (طول اين سيفون با توجه به آثار به جاي
مانده از آن حدوداً 30 متر بوده است) تا اينكه سيلي ويرانگر
سيفون يا شتر گلو را تخيرب و بخشي از ديواره هاي پل را
هم با خود برد لذا دوباره به سرعت ديواره هاي پل را بازسازي
و سقف آنرا هم با آجر ساخته و كانال محكمي در روي پل براي
عبور آب ايجاد كرده اند كه تا امروز مورد استفاده است. |
| |
 |
 |
| |